Του ΓΙΑΝΝΗ ΜΗΝΔΡΙΝΟΥ

Το όνομα «Νίκος Φραζέσκαρος», προφανώς και δεν λέει κάτι… Όσοι έχετε επισκεφθεί τη Σίφνο κι έχετε καθίσει για φαγητό σε μια από τις φημισμένες ταβέρνες του νησιού –«Το τσικάλι»- ίσως έτυχε να μιλήσετε μαζί του. Είναι ο ιδιοκτήτης του μαγαζιού. Ένας τύπος με τετράγωνη λογική και κάποιες απόψεις μάλλον… ασύμβατες με τον σύγχρονο τρόπο σκέψης, στις οποίες παραμένει πιστά προσκολλημένος για πολλά – πολλά χρόνια.

Κατ’ αρχάς ο Νίκος δεν είναι μόνο ιδιοκτήτης ταβέρνας. Έχει δική του φάρμα με χοιρινά, αιγοπρόβατα, κουνέλια, κοτόπουλα. Έχει και τυροκομείο. Πιστοποιημένο, που παράγει τέσσερα διαφορετικά είδη τυριών. Διακόσια σαράντα κιλά γάλα παίρνει ημερησίως από τα δικά του αιγοπρόβατα ο Νίκος και τα κάνει τυρί το οποίο διοχετεύεται αποκλειστικά στην ταβέρνα του και ό,τι περισσεύει στα ντόπια μαγαζιά. «Και πού το παράξενο;», θα πείτε… «Ο πρώτος είναι ή ο τελευταίος;».

Το παράξενο, λοιπόν, είναι πως η Σίφνος δεν έχει κτηνίατρο. Ούτε η Μήλος έχει. Ούτε η Σέριφος και η Φολέγανδρος. «Και πώς τα βγάζετε πέρα χωρίς κτηνίατρο, στη φάρμα;», τον ρωτάω. «Όποτε χρειαστεί πληρώνω ιδιώτη», μου απαντάει. Άσε που έχει φροντίσει κι εκείνος να μάθει τα βασικά, τις πρώτες βοήθειες… «Αν περίμενα το κράτος, φίλε μου, δεν θα είχα κάνει τίποτε στη ζωή μου. Οι πολιτικοί είναι μόνο για λόγια…».

Από την πρώτη στιγμή που πάτησα το πόδι μου στη Σίφνο, δυο πράγματα μου είχαν κάνει μεγάλη εντύπωση. Το ένα ήταν η καθαριότητά της. Το άλλο ήταν οι ασπρισμένοι αρμοί της πέτρας, σε κάθε δρομάκι, σε κάθε αυλή. Όπου υπήρχε στρωμένη πέτρα. Μιλάμε για μια άσπρη γραμμή παντού –όπου έφτανε το μάτι σου. «Δεν μου λες, Νίκο, αυτό με τους ασπρισμένους αρμούς πώς το κάνετε; Υπάρχει κάποιο συνεργείο του Δήμου που το φτιάχνει;» Έβαλε τα γέλια! «Μόνοι μας το κάνουμε. Ο καθένας τα δικά του. Κι αν κάποιο σπίτι είναι κλειστό, υπάρχει ένα συνεργείο που καλύπτει τα κενά. Φίλε μου, από αυτό που βλέπεις ζούμε, πώς μπορούμε να μη το συντηρήσουμε;». Έλα ντε…

Ο Νίκος είναι περήφανος γι΄ αυτά που έχει πετύχει δουλεύοντας σκληρά. Όπως είναι περήφανος και για το γεγονός πως στο μαγαζί του δεν έχει βάλει ποτέ κόκα κόλα! «Θες να δροσιστείς; Πιες ΕΨΑ, τι θα πάθεις αν δεν πιεις κόκα κόλα δηλαδή;», αναρωτιέται με έναν απόλυτα αφοπλιστικό τρόπο. Και εξηγεί: «Γιατί να μην υποστηρίξω μια ελληνική βιομηχανία από τη στιγμή που μπορώ να το κάνω; Θα το κάνω, λοιπόν, και σ΄ όποιον αρέσει. Κι αν όλοι το κάναμε αυτό, η Ελλάδα θα ήταν πολύ διαφορετική. Και μπύρα δεν έχω ξένη. Μόνο ελληνικές!».

Του λέω πως δεν με πείθει ότι δεν έχει πουλήσει ποτέ κόκα κόλα. Χαμογελάει πονηρά… «Έχεις δίκιο, μια φορά το έκανα. Ήρθε στο μαγαζί ο Δαυίδ (σ.σ. Γιώργος Δαυίδ, πρόεδρος της Coca Cola Hellas) με την παρέα του. Μου είπε πως δεν είναι δυνατό εκείνος να έπινε άλλο αναψυκτικό. Το σεβάστηκα. Έστειλα και του έφεραν κόκα κόλα από ένα διπλανό μαγαζί»!

Αυτά. Για να μαθαίνουμε οι… νεότεροι.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.