Με τη Λέσχη Ανδρίων από το 1925 στο 2025
Του ΓΙΑΝΝΗ ΒΑΘΥΑ
Υπάρχουν εκδηλώσεις που απλώς παρακολουθείς και άλλες που τις κουβαλάς μαζί σου φεύγοντας. Εκδηλώσεις που δεν εξαντλούνται στον λόγο, αλλά σε μια αίσθηση συλλογικής μνήμης, ταυτότητας και προοπτικής ταυτόχρονα. Μια τέτοια στιγμή υπήρξε η βραδιά που αφιερώθηκε στα εκατό χρόνια της Λέσχης Ανδρίων, όχι ως κλείσιμο ενός κύκλου, αλλά ως άνοιγμα ενός νέου.
Η Λέσχη Ανδρίων, από το 1925 έως σήμερα, δεν υπήρξε απλώς ένας σύλλογος. Ήταν και παραμένει ένα ζωντανό κύτταρο κοινωνικής συνοχής, ένας τόπος συνάντησης ιδεών, ανθρώπων και γενεών. Ένας φορέας που κράτησε ζωντανή την ανδριώτικη ταυτότητα μέσα στον χρόνο, ιδιαίτερα μακριά από το νησί, στην Αθήνα, στη διασπορά, στους δρόμους της ναυτοσύνης και της δημιουργίας.
Η επιλογή του χώρου για τον εορτασμό είχε τον δικό της συμβολισμό. Ένας εκπαιδευτικός και κοινωνικός θεσμός με μακρά ιστορία, που συμπληρώνει και αυτός έναν αιώνα ζωής, φιλοξένησε μια συνάντηση όπου το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον της Άνδρου συνομιλούσαν με φυσικότητα. Η σύμπτωση αυτή δεν ήταν απλώς αριθμητική. Ήταν βαθιά ουσιαστική. Παιδεία, πολιτισμός, κοινωνική προσφορά και εξωστρέφεια βρέθηκαν στο ίδιο τραπέζι.
Από την πρώτη στιγμή, η ατμόσφαιρα θύμιζε Άνδρο. Από τα χαμόγελα της υποδοχής και τα ανδριώτικα γλυκίσματα, μέχρι την αίσθηση φιλοξενίας που σε έκανε να νιώθεις σαν στο σπίτι σου. Η αίθουσα γέμισε από νωρίς. Άνθρωποι διαφορετικών ηλικιών, διαδρομών και επαγγελματικών πορειών, με κοινό παρονομαστή την αγάπη για τον τόπο.
Ο πρόεδρος της Λέσχης Ανδρίων, Δημήτρης Κοκκίνης, έδωσε από την αρχή τον τόνο. Στρατηγική σκέψη για τα επόμενα χρόνια, αλλά και λόγος με συναίσθημα και ουσία. Ένα βλέμμα που δεν εγκλωβίζεται στη νοσταλγία, αλλά αναγνωρίζει τις προκλήσεις, τις ευκαιρίες και την ανάγκη καινοτομίας. Η Λέσχη, όπως αναδείχθηκε, δεν κοιτάζει μόνο πίσω, κοιτάζει μπροστά, με επίγνωση του ρόλου της ως καταλύτη κοινωνικής συνοχής και ανάπτυξης.
Ιδιαίτερο βάρος είχε και ο χαιρετισμός του Δημάρχου Άνδρου, Θεοδόση Σουσούδη, ο οποίος ανέδειξε τον διαχρονικό ρόλο των συλλογικών φορέων στη ζωή του νησιού. Τόνισε ότι η πρόοδος δεν είναι υπόθεση ενός μόνο θεσμού, αλλά αποτέλεσμα συνεργασίας. Δήμος και σύλλογοι λειτουργούν συμπληρωματικά. Και αυτή η σχέση αποτελεί δύναμη. Παράλληλα, υπογράμμισε τις σύγχρονες προκλήσεις. Την καθημερινότητα, τη δημογραφική πίεση, την ποιότητα ζωής, την υγεία, την παιδεία, το περιβάλλον. Προκλήσεις που απαιτούν όραμα, συνέπεια και συλλογική προσπάθεια.
Κατά τη διάρκεια των συζητήσεων, η Άνδρος παρουσιάστηκε όχι απλώς ως τόπος, αλλά ως ζωντανό παράδειγμα. Ως ναυτότοπος με βαθιά παράδοση, ως νησί με έντονη πολιτιστική δραστηριότητα, ως κοινωνία που μαθαίνει να ενσωματώνει το καινούριο χωρίς να χάνει τον πυρήνα της. Αναδείχθηκε ο ρόλος της Λέσχης Ανδρίων ως συλλόγου που δεν περιορίζεται σε τυπικές δράσεις, αλλά ανταποκρίνεται στις ζώσες ανάγκες του νησιού, στον πολιτιστικό του χάρτη, στην καθημερινή ζωή.
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην κοινωνική συνοχή. Στη σημασία των δικτύων ανθρώπων και φορέων, στις προσωπικές σχέσεις, στη χαρά της συμμετοχής, από τα παιδιά που απομακρύνονται από τις οθόνες και έρχονται σε επαφή με τη φύση και τη δημιουργία, μέχρι τους ενήλικες που ξαναβρίσκουν τον ρόλο τους μέσα στην κοινότητα. Η Λέσχη αναδείχθηκε ως χώρος όπου το τοπικό συναντά το παγκόσμιο, όπου το «local–global», όπως χαρακτηριστικά ειπώθηκε δεν είναι σύνθημα, αλλά πράξη.
Παράλληλα, η συζήτηση άνοιξε προς το μέλλον και την έννοια της αναγεννητικής νησιωτικής ανάπτυξης. Όχι απλώς βιωσιμότητα, αλλά ένα μοντέλο που αναγεννά τον τόπο, σέβεται τους φυσικούς πόρους, διαχειρίζεται υπεύθυνα το νερό, ενισχύει την τοπική οικονομία και διατηρεί την κοινωνική συνοχή. Τονίστηκε ότι δεν υπάρχει ανάπτυξη χωρίς ισορροπία ανάμεσα στην οικονομική, κοινωνική και περιβαλλοντική διάσταση.
Η Άνδρος παρουσιάστηκε ως νησί με ισχυρά πλεονεκτήματα. Φυσικό πλούτο, πολιτιστική κληρονομιά, ναυτική παράδοση και, πρώτα και πάνω απ’ όλα, ανθρώπους με γνώση, εμπειρία και διάθεση προσφοράς. Ένα νησί που μπορεί να αποτελέσει πρότυπο περιφερειακής αναγεννητικής ανάπτυξης, αρκεί οι πρωτοβουλίες να έχουν βάθος, διάρκεια και συμμετοχή της κοινωνίας.
Καθώς η βραδιά προχωρούσε και η συζήτηση έδινε τη θέση της στη δεξίωση, με ζωντανή μουσική και γεύσεις από την Άνδρο, η αίσθηση ήταν κοινή. Πρόκειται για μια άψογη, σοβαρή διοργάνωση με κοσμοπολίτικη αύρα. Ένα άρωμα Άνδρου που ταξίδεψε στο Κολλέγιο Αθηνών, σαν να πέρασε το Κάβο Ντόρο και να έφερε μαζί του ιστορίες, μνήμες και προσδοκίες.
Ήταν από εκείνες τις εκδηλώσεις που νιώθεις τυχερός που βρέθηκες εκεί. Γιατί δεν αφορούσε μόνο το παρελθόν, αλλά κυρίως το μέλλον. Ένα μέλλον που δεν σχεδιάζεται ερήμην της κοινωνίας, αλλά μέσα από διάλογο, συνεργασία και συλλογική ευθύνη.
Από το 1925 στο 2125, η Λέσχη Ανδρίων δεν μοιάζει να αλλάζει πυρήνα. Αλλάζει τρόπο, διευρύνει ορίζοντες και συνεχίζει. Και μαζί της, η Άνδρος. Ένα νησί που έμαθε να ταξιδεύει, να επιστρέφει και να αναγεννάται.
