Τα στεφάνι από δαφνάκι και καμέλιες είναι ένα μικρό δείγμα από τις λουλουδιασμένες αυλές του νησιού. Ο ζωγράφος Μιχάλης Τζανουλίνος πήγε στα Ρέματα κι απαθανάτισε με τον φακό του την ανδριώτικη ανοιξιάτικη έκρηξη της ζωής. Σε ένα μέρος πανέμορφο που εύκολα γίνεται κανείς ποιητής. Αλλά ας πάρουμε τα πράγμα από την αρχή. Το μαγιάτικο στεφάνι που φτιάχνεται την 1η Μαίου, ημέρα που τιμάται και η εργατική Πρωτομαγιά έχει τον δικό του συμβολισμό με διαφορετικά έθιμα σε αρκετές περιοχές της χώρας. Το μαγιάτικο στεφάνι έχει τις ρίζες του στην αρχαία Ελλάδα.
Συγκεκριμένα οι λαϊκές γιορτές των Ανθεστηρίων ήταν αφιερωμένες στην αναγέννηση της φύσης και στην έναρξη της ανθοφορίας, συνδεδεμένες με την επιστροφή της Περσεφόνης στη γη. Σύμφωνα με τον μύθο, ο Πλούτωνας απήγαγε την Περσεφόνη, κόρη της Δήμητρας και του Δία, και την κράτησε στον Κάτω Κόσμο. Όταν η Περσεφόνη βρισκόταν στη γη, η φύση αναγεννιόταν, τα λουλούδια άνθιζαν και η γη πρασίνιζε. Όταν κατέβαινε στον Άδη, η φύση έπεφτε σε λήθαργο και ερχόταν ο χειμώνας.
Το μαγιάτικο στεφάνι απέκτησε ισχυρό συμβολισμό και εντάχθηκε βαθιά στην ελληνική παράδοση. Σε κάθε περιοχή της Ελλάδας, το έθιμο διατηρήθηκε με τοπικές παραλλαγές. Σε αγροτικές περιοχές προστίθενται στοιχεία όπως σκόρδο για το κακό μάτι, αγκάθια για την αποτροπή του εχθρού και στάχυα για καλή σοδειά. Αλλού χρησιμοποιούνται κλαδιά ελιάς, συκιάς ή νεραντζιάς για ευφορία και καλή συγκομιδή. Στα Δωδεκάνησα προσθέτουν το λουλούδι «ανοιχτομάτης» για τύχη και υγεία, ενώ στο Αιγαίο οι νέες κοπέλες μεταφέρουν τα λουλούδια στα πηγάδια αμίλητες, δημιουργώντας το λεγόμενο «αμίλητο νερό». Στην Κέρκυρα κατασκευάζεται το «μαγιόξυλο», στολισμένο με άνθη και περιφέρεται στα χωριά με τραγούδια.
Από την αρχαιότητα έως σήμερα, το στεφάνι της Πρωτομαγιάς συμβολίζει τη νίκη της ζωής απέναντι στον θάνατο και την επικράτηση του καλοκαιριού έναντι του χειμώνα.
Οι καλοκαιρινές εικόνες δεν αργούν και η γαλημενένη θάλασσα είναι πάντα δελεαστική ιδιαίτερα όταν οι βραχονησίδες στο Γαύριο είναι εαρινά καταπράσινες!
