Τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα έφταναν στα όρια του Κάτω Υψηλού. Ένα πολύχρωμο πλήθος, γυναικών και ανδρών κάθε ηλικίας, πιτσιρίκια και έφηβοι, νεαρές μητέρες και μπαμπάδες, γιαγιάδες και παππούδες, περπατούσαν για την εκκλησία. Ήταν ένα από εκείνα τα καλοκαιρινά απογεύματα του Αυγούστου στην Άνδρο, με το βοριαδάκι να δροσίζει το πρόσωπο, την Χώρα να απλώνεται στο Αιγαίο και τον ουρανό σβήνει στα χρώματα του δειλινού.
Τετάρτη 5, Αυγούστου 2026 παραμονή του Σωτήρος.
Το αγιοκέρι στα μανουάλια να καίει με την κρυφή προσευχή του κάθε πιστού, ο πανηγυρικός εσπερινός, η ακολουθία, ο άρτος, το άγημα της εθνοφυλακής, κατανυκτικοί ιερείς και ιεροψάλτες που έδιναν στην φωνή την ψυχή τους.
Η προσευχή, η ικεσία, η ταπείνωση, οι ευχαριστίες. Ευχαριστίες σε αυτούς που πρόσφεραν και προσφέρουν στην ενορία. Μεγάλους και μικρούς ανώνυμους δωρητές, αλλά και έκφραση τιμής προς δύο ανθρώπους που υπηρέτησαν και υπηρετούν το ναό. Τον επίτροπο Νίκο Μανσόλα και τον πρόεδρο του Συλλόγου ιεροψαλτών Κώστα Λιοπύρο.
Η χαρά έκδηλη στα πρόσωπα, η συγκίνηση περίσσευε.
Ο εξωραϊστικός σύλλογος των τεσσάρων χωριών (Στραπουργιών, Μεσαθουρίου, Υψηλού, Λαμύρων) φρόντισε για το κέρασμα στο πολιτιστικό κέντρο δίπλα στο ναό.
Οι άνθρωποι που συγκεντρώθηκαν στο χώρο έδωσαν το στίγμα, την ουσία, αλλά και την έναρξη της γιορτής. Ήταν κάτοικοι από όλα τα χωριά της περιοχής. Μια περιοχή που κινδύνεψε κάποια στιγμή να σβήσει. Μια περιοχή που ζωντάνεψε στον Ι.Ν. Μεταμορφώσεως του Σωτήρος γιατί βρέθηκαν οι άνθρωποι εκείνοι που στάθηκαν και πρόσφεραν αυτό που οι κάτοικοι στα διάσπαρτα σπίτια των τεσσάρων χωριών είχαν περισσότερο ανάγκη.
Την θαλπωρή, την ενότητα, τον κοινό τόπο, τον κοινό στόχο, τα κοινά ενδιαφέροντα.
Ο χώρος του ναού συντέλεσε σε αυτό που η σύγχρονη επιστήμη αναφέρει ως κοινωνική συνοχή.
Ένας μοναχός από την Ι.Μ. Παναχράντου κέντρισε το ενδιαφέρον των πιστών, ζέστανε τις καρδιές, πρόσφερε το όραμα.
Και βέβαια δεν έμεινε στα λόγια. Έκανε ό,τι μπόρεσε, με πράξεις.
Τα δακρυσμένα μάτια και η συγκίνηση των ανθρώπων που φώναξαν δυνατά “Αξιος” όταν ως ελάχιστο δείγμα ευχαριστίας οι ενορίτες πρόσφεραν στον πατέρα Φιλάρετο έναν τιμητικό πάπυρο μαρτυρούν του λόγου το αληθές.
Η ταπεινότητα του μοναχού ήταν εύγλωττη στην αντιφώνησή του.
Προς τιμήν του πατρός Φιλαρέτου εκπρόσωποι δύο χορευτικών του Φολκς Ανγκλε και της Υδρούσας χόρεψαν παραδοσιακούς χορούς.
Αφιερωμένο στον πατέρα Φιλάρετο ο κρητικός πεντοζάλης.
Χορός δυνατός, όπως ηχηρά ήταν τα αισθήματα όλων όσοι ήταν παρόντες.
Ο σύλλογος ιεροψαλτών, οι ενορίτες του Ι.Ν. Μεταμορφώσεως, ο κόσμος που παραβρέθηκε έφυγε με την γαλήνη μέσα του.
Ένα Αυγουστιάτικο βράδυ μετά τον εσπερινό με την αίσθηση της πληρότητας που μόνο η αγνότητα και η ειλικρίνεια των αισθημάτων μπορούν να καθορίσουν τις ανθρώπινες σχέσεις.
Συγχαρητήρια στον Σύλλογο Ιεροψαλτών, στους Επιτρόπους και ενορίτες, στον Σύλλογο των 4 χωριών.
Συγχαρητήρια πατέρα Φιλάρετε για το διακόνημά σας στον άνθρωπο.
Και του χρόνου.