Είναι από τις πλέον σοβαρές και ανοιχτές πληγές για το περιβάλλον. Ο λόγος για τις ανεξέλεγκτες χωματερές από μπάζα και οικοδομικά υλικά.
Υποβάθμιση και Μόλυνση του Εδάφους: Τα οικοδομικά υλικά δεν είναι πάντα «αδρανή». Συχνά περιέχουν επικίνδυνες ουσίες όπως αμίαντο, βαρέα μέταλλα (μόλυβδο, κάδμιο), χημικά πρόσθετα, βερνίκια και διαλύτες. Με τη βροχή, οι τοξικές αυτές ουσίες διαρρέουν στο έδαφος, καταστρέφοντας τη γονιμότητά του και τη μικροπανίδα.
Ρύπανση των Υδάτινων Πόρων: Όταν τα μπάζα απορρίπτονται κοντά ή μέσα σε ρέματα, τα τοξικά στραγγίσματα καταλήγουν στον υδροφόρο ορίζοντα ή σε ποτάμια και θάλασσες. Αυτό μολύνει το πόσιμο νερό και το νερό άρδευσης, εισάγοντας επικίνδυνους ρύπους στην τροφική αλυσίδα.
Αύξηση του Κινδύνου Πλημμυρών: Η ρίψη μπαζών σε κοίτες ρεμάτων και φυσικές διόδους νερού προκαλεί φραγμούς. Σε περίπτωση έντονης βροχόπτωσης, το νερό δεν μπορεί να παροχετευτεί φυσικά, με αποτέλεσμα την πρόκληση ξαφνικών και καταστροφικών πλημμυρών σε κατοικημένες περιοχές.
Κίνδυνος Πυρκαγιάς: Ανάμεσα στα μπάζα υπάρχουν συχνά εύφλεκτα υλικά (πλαστικά, ξύλα, φελιζόλ, ξερά χόρτα). Οι χώροι αυτοί μετατρέπονται σε «μπαρουταποθήκες», όπου μια σπίθα μπορεί να προκαλέσει πυρκαγιές μεγάλης έντασης που επεκτείνονται εύκολα σε δασικές εκτάσεις.
Καταστροφή Οικοσυστημάτων και Βιοποικιλότητας: Η κάλυψη της φυσικής βλάστησης με τόνους τσιμέντου και τούβλων στερεί από την τοπική πανίδα (πουλιά, ερπετά, μικρά θηλαστικά) το καταφύγιο και την τροφή της, αλλοιώνοντας ανεπανόρθωτα το τοπικό οικοσύστημα.
Οπτική Ρύπανση και Υποβάθμιση Ζωής: Η αισθητική αλλοίωση του τοπίου μειώνει την αξία της γης, υποβαθμίζει την ποιότητα ζωής των κατοίκων και αποθαρρύνει κάθε είδους ήπια ανάπτυξη ή τουριστική δραστηριότητα στην περιοχή.






















Η εξάλειψη των ανεξέλεγκτων χωματερών απαιτεί αυστηρότερους ελέγχους από την αυτοδιοίκηση εν προκειμένω τον Δήμο ή το Επαρχείο, τήρηση της νομοθεσίας από τους εργολάβους και περιβαλλοντική συνείδηση από τους πολίτες.