Είναι από τις στιγμες εκείνες που η στάση μας αναβλύζει ομορφιά και περιεχόμενο. Είναι εκείνες οι στιγμές που η ελπίδα για αλληλεγγύη και κοινωνινή συνοχή παίρνει σάρκα και οστά. Συγχαρητήρια για την ανθρωπιά σας, όλοι όσοι σταθήκατε δίπλα σε έναν άνθρωπο με ανθρωπιά.
Την ιστορία έφερε στο φως της δημοσιότητας η κ. Αθηνά Παπαδοπούλου Τσατσομοίρου η οποία περιγράφει και το συμβάν:
Μερικές φορές, η αξία μιας κοινωνίας φαίνεται στον τρόπο με τον οποίο στέκεται δίπλα σε έναν άνθρωπο που βρίσκεται σε απόγνωση.
Όταν κάποιος δεν έχει πού να μείνει, όταν είναι ευάλωτος και φοβισμένος, όταν δεν έχει δίπλα του κανέναν δικό του άνθρωπο, τότε η ανθρωπιά παύει να είναι μια όμορφη λέξη και γίνεται πράξη.
Αυτή είναι η ιστορία της Melanie και του αγαπημένου της σκύλου, Teddy.
Η Melanie, Βρετανίδα υπήκοος, βρέθηκε σε πολύ δύσκολη κατάσταση στο λιμάνι του Γαυρίου, αρχές Οκτωβρίου, χωρίς ασφαλή στέγη και χωρίς να γνωρίζει πώς θα συνεχίσει τη ζωή της. Είχε όμως κοντά της τον Teddy, τον πιστό της σύντροφο, από τον οποίο δεν ήθελε να αποχωριστεί.
Ο αρχιφύλακας Πέτρος Κυριακίδης ήταν ο άνθρωπος που εντόπισε πρώτος τη Melanie, μόνη και απελπισμένη στο λιμάνι του Γαυρίου. Με ευαισθησία, ενδιαφέρον και πραγματική ανθρωπιά, δεν προσπέρασε την κατάστασή της. Φρόντισε για τη μεταφορά της στη Χώρα και στο Κέντρο Υγείας, ώστε να αναζητηθεί άμεσα η κατάλληλη βοήθεια.
Η συμβολή του ήταν καθοριστική.Τον ευχαριστούμε θερμά, γιατί μας υπενθύμισε ότι πίσω από κάθε θεσμικό ρόλο υπάρχει ένας άνθρωπος και ότι η ανθρωπιά μπορεί να κάνει τη διαφορά.
Η πρώτη αυτή ανθρώπινη κίνηση ήταν η αρχή μιας αλυσίδας αλληλεγγύης.
Καθοριστική ήταν και η άμεση κινητοποίηση της κυρίας Μαρίας Αλεξάκη, κοινωνικής λειτουργού του Κέντρου Υγείας Άνδρου, η οποία μας ειδοποίησε αμέσως, τόσο εμένα, με την ιδιότητά μου ως Αντιδημάρχου αρμόδιας για τα ευάλωτα άτομα, όσο και τον Αντιδήμαρχο Πολιτικής Προστασίας, κ. Γιάννη Μπακέλα.
Μαζί με την κυρία Αλεξάκη πραγματοποιήσαμε τις πρώτες επαφές με τις πρεσβείες της Ιρλανδίας και της Μεγάλης Βρετανίας. Ακολούθησε επίσημη επικοινωνία μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου εκ μέρους του Δήμου. Οι απαντήσεις που λάβαμε παρέπεμπαν στις διαδικασίες φιλοξενίας αστέγων, χωρίς όμως να εξασφαλίζεται η δυνατότητα να παραμείνει η Melanie μαζί με τον Teddy και για πόσο διάστημα.
Παράλληλα, μας επισημάνθηκε ότι η διαχείριση της κατάστασης έπρεπε να γίνει από τις αρμόδιες ελληνικές αρχές και την Τοπική Αυτοδιοίκηση, στο πλαίσιο των θεσμικών τους αρμοδιοτήτων.
Αντιμέτωποι με μια δύσκολη πραγματικότητα, δεν μείναμε στην αναζήτηση του ποιος είναι αρμόδιος. Αναζητήσαμε λύσεις, με μοναδικό στόχο να μη μείνει ένας άνθρωπος αβοήθητος και να μη βρεθεί ο σκύλος του εγκαταλελειμμένος.
Ο κ. Γιάννης Μπακέλας φρόντισε για τη φιλοξενία της Melanie σε ξενοδοχείο και για τα γεύματά της τις πρώτες ημέρες.
Στη συνέχεια, ο κ. Χρήστος Μπαλογιάννης άνοιξε ένα όμορφο σπίτι, όπου μπόρεσαν να φιλοξενηθούν μαζί η Melanie και ο Teddy για τις τελευταίες ημέρες πριν από την αναχώρησή της.
Ο κ. Γιώργος Γιαννίτσης ανέλαβε τη μεταφορά του Teddy από το Γαύριο στη Χώρα για να είναι μαζί με τη Melanie.
Παράλληλα, απευθύναμε έκκληση για οικονομική βοήθεια και προς τις δύο εκκλησιαστικές πλευρές της Σύρου, την Καθολική και την Ορθόδοξη Εκκλησία, μέσω της Καθολικής Επισκοπής Σύρου και της Ιεράς Μητροπόλεως Σύρου.
Η οικονομική ανταπόκριση που εξασφαλίστηκε για το εισιτήριο της Melanie ήρθε από την Caritas Σύρου, την οποία ευχαριστούμε θερμά.
Δύο ακόμη άνθρωποι, που επιθυμούν να παραμείνουν ανώνυμοι, κάλυψαν άμεσα το υπόλοιπο κόστος του εισιτηρίου, το οποίο ήταν αυξημένο λόγω των ειδικών διευκολύνσεων που χρειάζονταν στο αεροδρόμιο.
Η Φιλανθρωπική Ένωση Αποικίων προσέφερε χρήματα για τα πρώτα της έξοδα στη Βρετανία.
Η επιστροφή της στην πατρίδα της οργανώθηκε με τη συνεργασία όλων: το ακτοπλοϊκό εισιτήριο, η μεταφορά από το λιμάνι της Ραφήνας στο αεροδρόμιο, η πτήση για το Μπέλφαστ, η επικοινωνία με τις αρμόδιες υπηρεσίες και η φροντίδα ώστε να μη βρεθεί μόνη της σε αυτή τη δύσκολη μετάβαση.
Η κυρία Μαρία Αλεξάκη συνέβαλε ουσιαστικά από την πρώτη στιγμή, ενώ η προσωπική μου ευθύνη, ως Αντιδημάρχου για τα ευάλωτα άτομα, ήταν να συντονίσω τις ενέργειες και να αναζητήσω λύσεις μέχρι να εξασφαλιστεί η ασφαλής αναχώρησή της.
Η Melanie έφτασε με ασφάλεια στην πατρίδα της και μας έστειλε μήνυμα ότι αισθάνεται ευλογημένη που βρέθηκε στην Άνδρο. Μας είπε ότι γνώρισε ανθρώπους που τη βοήθησαν, ίσως για πρώτη φορά, χωρίς να προσπαθήσουν να την εκμεταλλευτούν. Αυτά τα λόγια είναι ίσως η μεγαλύτερη επιβράβευση για όλους όσοι στάθηκαν δίπλα της.
Όμως η ιστορία δεν τελειώνει με την αναχώρηση της Melanie.
Ο Teddy παραμένει στην Άνδρο, σε ασφαλές περιβάλλον, χάρη στον Γιάννη Δανιόλο, έναν άνθρωπο με μεγάλη αγάπη για τα ζώα, ο οποίος τον φιλοξενεί στο Σασά μαζί με τα δικά του σκυλιά για όσο χρειαστεί.
Η Melanie γνωρίζει ότι ο Teddy είναι ασφαλής.
Ελπίζουμε, όταν καταφέρει να σταθεροποιήσει τη ζωή της και να βρει κατάλληλη στέγη, να μπορέσουμε να οργανώσουμε τη μεταφορά του στη Βρετανία, ώστε να ξανασμίξουν.
Θέλω να ευχαριστήσω από καρδιάς τον αρχιφύλακα Πέτρο Κυριακίδη, την κυρία Μαρία Αλεξάκη, τον κ. Γιάννη Μπακέλα, τον κ. Χρήστο Μπαλογιάννη, τον κ. Γιώργο Γιαννίτση, την Caritas Σύρου, τη Φιλανθρωπική Ένωση Αποικίων, τους δύο ανώνυμους δωρητές, τον Γιάννη Δανιόλο και όλους όσοι βοήθησαν με οποιονδήποτε τρόπο.
Η υπόθεση της Melanie μάς θύμισε ότι η κοινωνική ευθύνη δεν ανήκει σε έναν άνθρωπο, σε μία υπηρεσία ή σε μία παράταξη. Είναι ευθύνη του Δήμου, των θεσμών και ολόκληρης της κοινωνίας μας.
Ο Δήμος οφείλει να κινητοποιείται και να αναλαμβάνει τον ρόλο του, αλλά πολλές φορές η λύση γίνεται δυνατή μόνο όταν συνεργάζονται οι υπηρεσίες, η Αστυνομία, οι εθελοντές, οι φορείς και οι απλοί πολίτες.
Αυτή είναι η Άνδρος που αγαπάμε.
Ένα νησί που μπορεί να σταθεί δίπλα σε έναν άνθρωπο που έχει ανάγκη, χωρίς να εξετάζει από πού έρχεται ή τι μπορεί να προσφέρει σε αντάλλαγμα.
Και αυτή τη φορά, η Melanie δεν ήταν μόνη.
Σας ευχαριστώ όλους. Από καρδιάς.
Αθηνά ΠαπαδοπούλουΤσατσομοίρου