Τελικά, ποιο είναι το πρόβλημα; Τα πτηνά ή η ανοχή μας στη ζωή;
Η πρόσφατη αναφορά που κατατέθηκε για την απομάκρυνση των χηνών, των παπιών και των κύκνων από την παραλία του Γαυρίου δεν αφορά απλώς λίγα πτηνά.
Αφορά τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τον τόπο μας.
Η Άνδρος είναι ένας ζωντανός τόπος που αναπνέει δώδεκα μήνες τον χρόνο.
Και δώδεκα μήνες τον χρόνο υπάρχουν άνθρωποι που φροντίζουν τα ζώα του.
Που ταΐζουν αδέσποτα.
Που στειρώνουν.
Που περιθάλπουν τραυματισμένα ζώα.
Που σώζουν νεογέννητα.
Που μεταφέρουν ζώα σε κτηνιάτρους.
Που αφιερώνουν χρόνο, χρήμα και ψυχή χωρίς να ζητούν τίποτα.
Είναι οι ίδιοι άνθρωποι που φροντίζουν τις πάπιες, τις χήνες και τους κύκνους στο Γαύριο.
Οι ίδιοι που φροντίζουν τα πτηνά στο Παραπόρτι.
Οι ίδιοι που αγωνίζονται κάθε χρόνο για τα χελιδόνια που διανύουν χιλιάδες χιλιόμετρα για να επιστρέψουν στις φωλιές που έχτισαν με τόσο κόπο και πολλές φορές τις βρίσκουν γκρεμισμένες επειδή κάποιοι θεωρούν ότι τους ενοχλούν.
Οι ίδιοι που βλέπουν να τοποθετούνται μεταλλικές λόγχες ώστε τα περιστέρια να μην μπορούν ούτε να σταθούν.
Οι ίδιοι που καθημερινά υπερασπίζονται το αυτονόητο.
Ότι ο άνθρωπος δεν είναι ο μοναδικός κάτοικος αυτού του τόπου.
Και απέναντι σε όλους αυτούς υπάρχουν κάποιοι:
που δεν θέλουν σκύλους.
Δεν θέλουν γάτες.
Δεν θέλουν πουλιά.
Δεν θέλουν χελιδόνια.
Δεν θέλουν περιστέρια.
Δεν θέλουν χήνες.
Δεν θέλουν πάπιες.
Δεν θέλουν ούτε τους κύκνους, παρότι αποτελούν προστατευόμενο είδος και φέτος απέκτησαν δύο νεοσσούς.
Τελικά, τι ακριβώς θέλουν;
Ένα νησί χωρίς ζωή;
Ένα νησί όπου θα υπάρχουν μόνο σπίτια, αυτοκίνητα και άνθρωποι και μάλιστα για ένα μήνα το χρόνο, όταν έρχονται;
Ας δούμε όμως την ίδια την αναφορά.
ΛΕΕΙ: «Οι χήνες είναι επιθετικές.»Πού είναι οι αποδείξεις;
Πού είναι οι καταγεγραμμένες επιθέσεις;
Πού είναι οι τραυματισμοί;
Πού είναι οι εκθέσεις των αρμόδιων υπηρεσιών;
Δεν υπάρχει ούτε ένα στοιχείο.
Υπάρχει μόνο ένας προσωπικός ισχυρισμός.
ΛΕΕΙ: «Κινδυνεύουν τα παιδιά.»
Ποια παιδιά;
Πότε;
Με ποιο περιστατικό;
Με ποια ιατρική γνωμάτευση;
Με ποια καταγγελία στην Αστυνομία;
Καμία.
Ο φόβος δεν αποτελεί απόδειξη.
ΛΕΕΙ: «Υπάρχει υγειονομικός κίνδυνος.»
Με ποια γνωμάτευση της Δημόσιας Υγείας;
Με ποια έκθεση της Κτηνιατρικής Υπηρεσίας;
Με ποια επιστημονική τεκμηρίωση;
Καμία.
Κανένας πολίτης δεν μπορεί να βαφτίζει μια προσωπική του άποψη σε επιστημονικό δεδομένο.
ΛΕΕΙ: «Λερώνουν την παραλία.»
Βεβαίως.
Όπως όλα τα υδρόβια πτηνά σε κάθε χώρα του κόσμου.
Όπως λερώνουμε και εμείς οι άνθρωποι.
Η λύση είναι ο καθαρισμός.
Όχι η εξαφάνιση της φύσης.
ΛΕΕΙ: «Να εφαρμοστεί ο Ν. 4830/2021.»
Ακόμη και αυτό είναι λανθασμένο.
Ο συγκεκριμένος νόμος αφορά τα ζώα συντροφιάς και όχι χήνες, πάπιες ή κύκνους.
Η προστασία της άγριας ορνιθοπανίδας διέπεται από διαφορετικό νομικό πλαίσιο.
Αυτά δεν τα λέμε εμείς.
Τα λένε οι νομικοί.
Τα λέει η νομοθεσία.
Τα λένε οι αρμόδιες υπηρεσίες.
Και κάτι ακόμη.
Η Άνδρος τα τελευταία χρόνια έχει αποκτήσει πανελλαδικά και διεθνώς τη φήμη ενός νησιού που σέβεται τα ζώα.Ένα νησί που επενδύει στις στειρώσεις.
Στις υιοθεσίες.
Στη φροντίδα των αδέσποτων.
Στην προστασία της άγριας ζωής.
Πολλοί επισκέπτες επιλέγουν την Άνδρο ακριβώς επειδή βλέπουν έναν τόπο που δείχνει πολιτισμό μέσα από τον τρόπο που φέρεται στα πιο αδύναμα πλάσματά του.
Αυτή η εικόνα δεν χτίστηκε τυχαία.
Χτίστηκε με χιλιάδες ώρες εθελοντικής δουλειάς..
Με προσωπικές θυσίες.
Με ανθρώπους που δεν σταμάτησαν ούτε μία ημέρα του χρόνου να προσφέρουν.
Γι’ αυτό και δεν μπορούμε να σιωπούμε όταν κατατίθενται αναφορές που παρουσιάζουν τα ζώα ως πρόβλημα και ζητούν την απομάκρυνσή τους χωρίς καμία ουσιαστική τεκμηρίωση.
Η Άνδρος δεν ανήκει μόνο σε όσους την επισκέπτονται για λίγες εβδομάδες το καλοκαίρι.
Ανήκει ΚΑΙ στους ανθρώπους που ζουν εδώ όλο τον χρόνο.
Και κυρίως ανήκει και στη φύση της.
Στα χελιδόνια που επιστρέφουν κάθε άνοιξη.
Στους κύκνους που μεγαλώνουν τα μικρά τους.
Στις πάπιες.
Στις χήνες.
Στα αδέσποτα που βρήκαν επιτέλους ανθρώπους να τα προστατεύουν.
Γιατί ο πολιτισμός ενός τόπου δεν κρίνεται από το πόσο εύκολα διώχνει ό,τι τον ενοχλεί, αλλά από το πόσο πρόθυμα προστατεύει ό,τι δεν μπορεί να υπερασπιστεί μόνο του.
️Και κάτι τελευταίο : Ελπίζουμε ειλικρινά ότι δεν θα συμβεί ποτέ το παραμικρό σε αυτά τα πλάσματα. Ωστόσο, όταν κατατίθενται επίσημες αναφορές που στοχοποιούν συγκεκριμένα ζώα και ζητούν την απομάκρυνσή τους, είναι φυσικό να υπάρχει αυξημένη ευαισθησία και επαγρύπνηση για την προστασία τους.