Η Μαρία Σαλουβάρδου παρουσίασε χθες (28/8) πρώτη μέρα του “KappArt” Festival στους Μωρακαίους Καππαριάς τη “Μέδουσα”.

Στην performance, η μυθική μορφή της Μέδουσας μεταμορφώνεται σε ένα ζωντανό σύμβολο των ανθρώπινων συναισθημάτων. Στο κέντρο της δράσης βρίσκεται η Μαρία Σαλουβάρδου, μέσα στο χειροποίητο κοστούμι της, ένα γλυπτό στο οποίο ζωντανεύει η μορφή της Μέδουσας, μετατρέποντας το μυθολογικό πλάσμα σε μια σύγχρονη γυναικεία μορφή.
Η performance ξεδιπλώνεται μέσα από τέσσερα θεμελιώδη συναισθήματα: Οργή, Αγάπη, Φόβο, Ελπίδα, το καθένα ενσαρκωμένο από έναν performer. Με όχημα την κίνηση, την παρουσία, το πρωτότυπο κείμενο του Sorin Draghichi και τη μουσική του Θεόδωρου Κοντόπουλου, με άρπα και φλάουτο, δημιουργείται μια τελετουργική ατμόσφαιρα που καλεί το κοινό να συμμετάσχει όχι ως απλός θεατής, αλλά ως μέρος της ίδιας της διαδικασίας.
Η Μέδουσα στέκεται απέναντι στο κοινό και το καλεί να την κοιτάξει. Όμως το βλέμμα που φοβόμαστε δεν είναι πραγματικά το δικό της. Είναι το δικό μας.
Η Μέδουσα δεν εμφανίζεται ως «άλλος», αλλά ως αντανάκλαση όσων δυσκολευόμαστε να αντικρίσουμε: την οργή που καταπιέσαμε, την αγάπη που δεν τολμήσαμε, τον φόβο που κρύψαμε, την ελπίδα που επιμένει να επιβιώνει.
Η αλληλεπίδραση με το κοινό γίνεται έτσι μια πράξη αναμέτρησης. Ο θεατής καλείται να αποφασίσει αν θα αποφύγει το βλέμμα της ή αν θα τολμήσει να την κοιτάξει. Και μέσα από αυτή την πράξη, να αντιμετωπίσει τα δικά του συναισθήματα.
Στο τέλος, η Μέδουσα λειτουργεί ως καθρέφτης: μια τελετουργία αυτογνωσίας όπου ο μύθος συναντά το σώμα, τη μουσική και το κοινό, και το «τέρας» αποκαλύπτεται ως μια πλευρά του ίδιου μας του εαυτού.
Το έργο παρουσιάστηκε την πρώτη ημέρα του Φεστιβάλ, ενώ το κουστούμι της Μέδουσας εκτίθεται καθ’ όλη τη διάρκεια του διημέρου, μαζί με έργα άλλων καλλιτεχνών, το Σάββατο και την Κυριακή.

H Performance είναι μια στιγμή τέχνης
Μια καλλιτεχνική πράξη που συμβαίνει ζωντανά μπροστά στο κοινό. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί το σώμα, την κίνηση, τη φωνή, το χώρο και αντικείμενα για να δημιουργήσει μια εμπειρία. Δεν είναι «παράσταση» αλλά μια στιγμή τέχνης που εξελίσσεται μπροστά στους θεατές.
Λίγα λόγια για το “KappArt” Festival
Το ιαπωνικό Ζεν λέει πως ένας κήπος που δεν έχει μια πέτρα ως άξονά του, δεν υπάρχει.
Ύστερα από χρόνια και χρόνια αναζήτησης, βρήκαμε μια τέτοια πέτρα. Έχει τη μορφή ενός όμορφου, παλιού ερειπίου στα βουνά της Καππαριάς, στην Άνδρο. Κι έτσι, αφού το χαϊδέψαμε, το καθαρίσαμε και το ευλογήσαμε, αρχίσαμε να δημιουργούμε τον κήπο γύρω του.
«Ανοίγοντας Πόρτες και Πύλες Ανάμεσα σε Κόσμους» είναι το κεντρικό θέμα του τρίτου KappArt Festival.
Η εικόνα του κατωφλιού κατέχει μια ξεχωριστή θέση στην ανθρώπινη εμπειρία. Σηματοδοτεί ταυτόχρονα τον διαχωρισμό και τη σύνδεση, την απόσταση και τη συνάντηση. Το να στέκεσαι μπροστά σε μια πόρτα σημαίνει να αναγνωρίζεις τη δυνατότητα του περάσματος· το να τη διασχίζεις σημαίνει να εισέρχεσαι σε έναν χώρο μεταμόρφωσης.
Το φεστιβάλ προσεγγίζει την ίδια την τέχνη ως ένα τέτοιο κατώφλι. Μέσα από εκθέσεις, παραστάσεις, συναυλίες, εργαστήρια και δημόσιες συζητήσεις, η καλλιτεχνική πρακτική γίνεται ένα μέσο περιήγησης ανάμεσα σε διαφορετικές πραγματικότητες, ιστορίες και μορφές γνώσης.
Τοποθετημένο στο ιδιαίτερο τοπίο της Καππαριάς και της Άνδρου, το KappArt Festival επιδιώκει να καλλιεργήσει ουσιαστικές συναντήσεις ανάμεσα σε καλλιτέχνες, κατοίκους, επισκέπτες και το φυσικό περιβάλλον που τους φιλοξενεί.
Το φεστιβάλ προτείνει έναν χώρο όπου η πολιτιστική ανταλλαγή δεν γεννιέται μόνο μέσα από το θέαμα, αλλά μέσα από την προσεκτική ακρόαση, τη συμμετοχή και την κοινή εμπειρία. Ανοίγοντας συμβολικές πύλες ανάμεσα σε διαφορετικές καλλιτεχνικές πρακτικές, κοινότητες και γενιές, το φεστιβάλ τιμά τη διαχρονική δύναμη της τέχνης να δημιουργεί δεσμούς, να εμβαθύνει την κατανόηση και να οραματίζεται νέους κόσμους και νέα μέλλοντα.
Κάθε κατώφλι είναι μια πρόσκληση.
Το KappArt Festival 2026 καλωσορίζει όλους όσοι είναι πρόθυμοι να το διασχίσουν.
https://www.kappartfestival.com/
Παρασκευή 28, Σάββατο 29, Κυριακή 30 Αυγούστου 2026
Μωρακαίοι Καππαριάς
Φωτογραφίες: Ντίνα Κουμπούλη / Dina Koumpouli



















