Εικόνες μιας ανδριώτικης διαδρομής από την Χώρα στο Κόρθι και ο φακός του ζωγράφου Μιχάλη Τζανουλίνου καταγράφει στιγμιότυπα με διάθεση… ποιητική.
Στη φαντασία μου επική, και ύμνων κραυγή και θρήνων, τ’ άλογο θρέφω των ποιητών, τ’ άλογο των ερώτων, το πολέμαρχο άλογο του αιμάτου, των κινδύνων. Κωστής ΠαλαμάςΗ Άνδρος, από την πρώτην στιγμήν που την αντίκρυσα μου ενεποίησε εντύπωσιν αληθινού Παραδείσου. Βεβαίως και αλλού με εγοήτευσαν και με συνεκίνησαν εις την ζωήν μου ποικίλαι άλλαι φυσικαί καλλοναί, αλλά εδώ, εις την νήσον αυτήν, ησθάνθην αμεσώτερα και βαθύτερα και δια π ρ ώ τ η ν φοράν την ποίησην που περιέχει και αναδίδει ένα τοπείον (…). Τουτέστι, ότι δύναται να ανταποκρίνεται και εις καθαρώς υποκειμενικούς όρους, εις συναισθήματα, εις εσωτερικάς αληθείας. Ανδρέας Εμπειρίκος«Κανένας μας δεν ήξερε αν η γέφυρα είχε γκρεμιστεί ή αν είχε μείνει μισοτελειωμένη. Κι εμείς και οι απέναντι φτάνουμε ώς τις κομμένες άκρες της να κοιταχτούμε από μακριά να κοιτάξουμε την άβυσσο. Δίχως αγγίγματα, δίχως περιπτύξεις συναντιόμαστε με τη μνήμη.» Τίτος ΠατρίκιοςTο ξέραμε πως ηταν ωραία τα νησιά Κάπου εδω τριγύρω που ψηλαφούμε Λίγο πιο χαμηλά ή λίγο πιό ψηλά Ενα ελάχιστο διάστημα Γιώργος ΣεφέρηςT άσπρο ξωκλήσι στην πλαγιά, κατάγναντα στον ήλιο, πυροβολεί με το παλιό, στενό παράθυρό του Γιάννης ΡίτσοςΟι άγιοι ασάλευτοι στο τέμπλο, ατάραχες οι φλόγες των κεριών. Κι οι γέροντες σκυφτοί, συλλογισμένοι σα να προσμένουν κάτι που ίσως να βρίσκεται κιόλας στο δρόμο του ερχομού του. Γιώργης ΜανουσάκηςΚαι την καμπάνα του αψηλά, στον πλάτανο δεμένη, τηνε κουρντίζει ολονυχτίς για του Αϊ-Λαού τη σκόλη. Γ. ΡίτσοςH ζωη στο νησί είναι χαρούμενη στα τελη του Aυγούστου. Στα μεσα του απομεσήμερου οι λόφοι ήσαν πράσινοι και πετρωμένοι.Tο βραδυ γίνονταν κίτρινοι και η θάλασσα έπαιρνε μια σκούρα λάμψη. Πήτερ Λήβι
Χρησιμοποιούμε Cookies για να διασφαλίσουμε ότι σας προσφέρουμε την καλύτερη εμπειρία στον ιστότοπο μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτόν τον ιστότοπο, θα υποθέσουμε ότι είστε ικανοποιημένοι με αυτόν...
