Το έφερε στην δημοσιότητα ο Γιάννης Βαθυάς. Πέραν του άξιου του πανηγυρικού, αξίζει να δίνει κανείς τόπο στα νιάτα κι από το βάθρο της ηλικίας ή της θέσης του να είναι γενναιόδωρος. Η γενναιοδωρία είναι ελευθερία.
Διαβάστε στο Andros24:
“Είναι περιττό να γράψω κάτι δικό μου. Δίνω τον λόγο στα παιδιά. Ο πανηγυρικός της ημέρας που εκφώνησαν οι μαθήτριες του Λυκείου, λέει τα πάντα. Τον παραθέτω αυτούσιο.
«Σεβαστοί πατέρες, κύριε Δήμαρχε, αξιότιμοι εκπρόσωποι του τόπου μας, εκπρόσωποι των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας, κυρίες και κύριοι, αγαπητοί μας εκπαιδευτικοί, συμμαθητές και συμμαθήτριες.
Σήμερα γιορτάζουμε την εθνική μας επέτειο για την Επανάσταση του 1821 και τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου μας. Ο ταυτόχρονος εορτασμός δεν είναι τυχαίος. Η επανάσταση του 1821 υπήρξε πόθος και προσδοκία αιώνων των Χριστιανών Ορθοδόξων. Η 25η Μαρτίου, σύμβολο εθνικό, σύμβολο ενός δίκαιου αγώνα, συνδέθηκε με τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, ο Ευαγγελισμός του σκλαβωμένου Έθνους, που σύσσωμο ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα της Επαναστάσεως. Μεγάλες μορφές, όπως ο Κολοκοτρώνης, ο Διάκος, ο Ανδρούτσος, ο Παπαφλέσσας, η Μπουμπουλίνα και η Μαντώ Μαυρογένη, πρωτοστατούν συντρίβοντας την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Οι ελεύθεροι πολιορκημένοι του Μεσολογγίου επιχειρούν ηρωική έξοδο, οι γυναίκες του Σουλίου χορεύουν τον χορό του θανάτου. Τα Ψαρά, το Κούγκι γίνονται ολοκαυτώματα. Τα Μανιάκι, τα Δερβενάκια έγιναν βωμός που μαρτυρούν το μεγαλείο των προγόνων μας, που θυσίασαν τη ζωή τους για την ελευθερία.
Η επανάσταση του 1821 έχει σαν ημερομηνία έναρξης του αγώνα την 25η Μαρτίου, όταν ο Παλαιών Πατρών Γερμανός ύψωσε το λάβαρο της επανάστασης στη μονή της Αγίας Λαύρας. Οι Ανδριώτες κήρυξαν την επανάσταση την 10η Μαΐου 1821.
Το κήρυγμα του Ρήγα παράλληλα με την ίδρυση σχολείων στην Άνδρο και φοίτηση πολλών νέων σε άλλες ανώτερες σχολές, θύμιζαν το αρχαίο παρελθόν, φώτιζαν τη σκέψη προκαλώντας συγκρίσεις μεταξύ αυτού και του παρόντος, και με την ελεύθερη ζωή των άλλων λαών. Οι ναυτικοί της Άνδρου γίνονταν τολμηροί. Πολλοί Ανδριώτες υπήρξαν μέλη της Φιλικής Εταιρείας.
Στις 10 Μαΐου 1821 έφτασε από τις Κυδωνιές, ο φλογερός πατριώτης Θεόφιλος Καΐρης, παρέσυρε τους συμπατριώτες του να κηρύξουν επίσημα την Επανάσταση και να λάβουν πρακτικά μέτρα. Την 10η Μαΐου στον μητροπολιτικό ναό του Αγίου Γεωργίου στη Χώρα η γενική συνέλευση των κατοίκων όλων των τάξεων του νησιού μετά το κήρυγμα της επανάστασης που έκανε ο Θεόφιλος Καΐρης αποφασίζει οι Ανδριώτες να πάρουν μέρος στον αγώνα. Στις συνελεύσεις που ακολούθησαν ελήφθησαν αποφάσεις για την καλή οργάνωση και την συμβολή των Ανδριωτών στον αγώνα, να περιπολούν τον Καφηρέα, άρχοντες και μοναστήρια να συνεισφέρουν στον αγώνα.
Ο Νικόλαος Εμπειρίκος (Μπειρίκος) έδωσε το πλοίο του «Άγιος Γεώργιος» (Κανάρα το έλεγαν οι Ανδριώτες, από τα κίτρινα πανιά του) να χρησιμοποιηθεί ως πυρπολικό.
Επομένως, όλοι οι υπόδουλοι Έλληνες και εμείς οι Ανδριώτες προσφέραμε υπηρεσίες στον Αγώνα ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Όμως, η σημερινή ημέρα δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται απλά ως μια εορταστική επέτειος, αλλά ως σύμβολο της διαχρονικής Αντίστασης των Ελλήνων ενάντια στην Τυραννία. Η Επανάσταση του 1821 υπενθυμίζει σε όλους μας το αιώνιο χρέος κάθε πραγματικά Ελεύθερου ανθρώπου να πολεμάει για το Δίκαιο και την Ελευθερία, ιδανικά που μιλούν στην καρδιά όλων μας. Το μήνυμα της 25ης Μαρτίου είναι η αγάπη για μια ανεξάρτητη ζωή και ο σεβασμός στα ανθρώπινα δικαιώματα, τα οποία και σήμερα διακυβεύονται και αμφισβητούνται. Πρόκειται για ένα διαχρονικό μήνυμα μέσα στις τωρινές δυσμενείς παγκόσμιες πολεμικές συνθήκες. Είναι αναγκαία, λοιπόν, η αφύπνισή μας και η προβολή αντιστάσεων σε οτιδήποτε μας υποδουλώνει πνευματικά και ψυχικά. Οι αγωνιστές του 1821 μας εμφύσησαν την αγάπη τους για μια ελεύθερη πατρίδα, για ένα Έθνος ανεξάρτητο και για ένα κράτος Ελεύθερο. Ζήτω η 25η Μαρτίου, ζήτω το Έθνος !!!»
